ο ΤΣΙΟΥ, στρατευμένη πλην αστεία . ΑΥΤΟ!!! ( δειτε την καλύτερα απ'το google video γιατι τη δείχνει σε μεγαλύτερο κάδρο)
Sunday, May 27, 2007
Friday, May 25, 2007
ΠΕΡΙ ΑΝΑΡΧΙΑΣ
Οι βουτηρομπεμπεδες της βίλλας αμαλίας σήκωσαν κεφάλι -ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΟΨΟΥΜΕ!!!
άκουστε πιτσιρίκια , σας θυμάμε σαν τώρα πουσασταν δεν είσασταν 14- 15 χρονώ στη βίλλα βαρβάρα (ε ρε κόλλημα με τις βίλλες τα τσογλάνια) θυμάμαι είχε μολις κλείσει το ράδιο ουτοπία και οι πανοραμίτες της άνω πολης κάνανε διαπραγματεύσεις με το βαγγέλα να τα τσεπώσουν χοντρα απο την "Θεσσαλονίκη πολιτιστική πρωτεύουσα " προκειμένου να αγοράσει το κράτος το ομόλογο καλής πίστης των αντικρατιστών , θυμάμαι ρε φλώροι που σας πήγαινε η μαμά σας τα τάπερ με τις φακές , τα γεμιστά , τα κεφτεδάκια καθε μεσημέρι, είχατε λέει ψυχολογικά προβλήματα και φεύγατε από το σπίτι , αναρτούσατε και ένα αλφάδι στη σχολική σας τσάντα να καμαρώνετε στο αμερικάνικο κολέγιο και στα λοιπά εκπαιδευτήρια των βορειοανατολικών προαστίων (μετά την πυλαία)και γίνατε κάποιοι , ύστερα το συνδικάτο σαλταδόρων σας έκραξε , οι φράξιες πολλές, τα ναρκωτικά επίσης πολλά και τα παζάρια με τους ασφαλίτες κολλητούς σας -θάνατος- , μετά το διαχωρισμό ναυτίλου-αντιεξουσιαστικής (συνασπισμός) και των κάφρων καταστασιακών του μπεμπε κινήματος της ανω πολης (ΠΑΣΟΚ-ΠΑΝΚ-ΠΡΕΖΑ) και τα καθημερινά ξύλα που έτρωγαν απο τους πρώτους και αφού οι γενιές άλλαξαν και τα δεξιά παιδάκια με το αλφάδι (τρίγωνο πανοράματος) ακολουθησαν το δρόμο του μπαμπα, μπορώ να διακρίνω το κυκλο ως φαύλη σπείρα να στενεύει στο λαιμό του ελληνικού αναρχικού κινήματος, κάθε χρόνο και χειρότερα, μόλις καταλάβανε την κομπίνα και το ον λάιν μαστουρμπαϊσον που έπαιζε κατι όμορφα παλληκάρια της αντιεξουσιαστικής αμέσως σπάσανε τον σέρβερ του ιντιμιντια της βορείους ελλάδος ,τα έιχανε χέσει και με τσ'αθηναίοι πιο πρίν (κλασικα) και τώρα μείναν να πίνουν τσίπουρα στο στέκι και να πλακώνονται μόνοι τους. Τα σημερινά παιδάκια δεν διαβαζουν , δεν διαβάζουν , πετάνε αρλούμπες και τσιτάτα για κροποτκιν μπουχαριν μαλατέστα μπακούνιν μαρξ κτλ. χωρίς να έχουν ιδέα, σε βαθμό όμως που οι πιο παλιοι έχουν παρει χαμπάρι το εφήμερο του πραγματος και δεν θέλουν να τα βλέπουν μπροστά τους, τα σιχαίνονται, γαμημένα πρωτοετά , χαζά αγόρια....
Χαίρομαι που έφυγα απ'τη σάπια εκείνη φάση της αόριστης ανωμαλίας των διαλογικών συζητήσεων του κάθε πικραμένου αγοριού που βασικά για μουνι έψαχνε να γαμήσει απλά ντρεπόνταν να το πει ,και της κάθε αναρχικιάς φακλάνας -πατσαβούρας πρεζογκόμενας που
πιο μικροαστική λογική δεν έχω ξαναδεί απο γυναίκα- ούτε στις χειροτερες ΔΑΠιτισες.
ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ-ΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (είναι οι χειρότεροι του κόσμου)
ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΠ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΣΚΟ ΤΟΥΣ ( Γιατιιιι άλλο νεος δίσκος και άλλο Γιώργος Σύσκος!!!!)
ΣΚΑΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑΝΙΚΗ ΟΡΓΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΒΑΘΡΟ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΤΙΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ
άκουστε πιτσιρίκια , σας θυμάμε σαν τώρα πουσασταν δεν είσασταν 14- 15 χρονώ στη βίλλα βαρβάρα (ε ρε κόλλημα με τις βίλλες τα τσογλάνια) θυμάμαι είχε μολις κλείσει το ράδιο ουτοπία και οι πανοραμίτες της άνω πολης κάνανε διαπραγματεύσεις με το βαγγέλα να τα τσεπώσουν χοντρα απο την "Θεσσαλονίκη πολιτιστική πρωτεύουσα " προκειμένου να αγοράσει το κράτος το ομόλογο καλής πίστης των αντικρατιστών , θυμάμαι ρε φλώροι που σας πήγαινε η μαμά σας τα τάπερ με τις φακές , τα γεμιστά , τα κεφτεδάκια καθε μεσημέρι, είχατε λέει ψυχολογικά προβλήματα και φεύγατε από το σπίτι , αναρτούσατε και ένα αλφάδι στη σχολική σας τσάντα να καμαρώνετε στο αμερικάνικο κολέγιο και στα λοιπά εκπαιδευτήρια των βορειοανατολικών προαστίων (μετά την πυλαία)και γίνατε κάποιοι , ύστερα το συνδικάτο σαλταδόρων σας έκραξε , οι φράξιες πολλές, τα ναρκωτικά επίσης πολλά και τα παζάρια με τους ασφαλίτες κολλητούς σας -θάνατος- , μετά το διαχωρισμό ναυτίλου-αντιεξουσιαστικής (συνασπισμός) και των κάφρων καταστασιακών του μπεμπε κινήματος της ανω πολης (ΠΑΣΟΚ-ΠΑΝΚ-ΠΡΕΖΑ) και τα καθημερινά ξύλα που έτρωγαν απο τους πρώτους και αφού οι γενιές άλλαξαν και τα δεξιά παιδάκια με το αλφάδι (τρίγωνο πανοράματος) ακολουθησαν το δρόμο του μπαμπα, μπορώ να διακρίνω το κυκλο ως φαύλη σπείρα να στενεύει στο λαιμό του ελληνικού αναρχικού κινήματος, κάθε χρόνο και χειρότερα, μόλις καταλάβανε την κομπίνα και το ον λάιν μαστουρμπαϊσον που έπαιζε κατι όμορφα παλληκάρια της αντιεξουσιαστικής αμέσως σπάσανε τον σέρβερ του ιντιμιντια της βορείους ελλάδος ,τα έιχανε χέσει και με τσ'αθηναίοι πιο πρίν (κλασικα) και τώρα μείναν να πίνουν τσίπουρα στο στέκι και να πλακώνονται μόνοι τους. Τα σημερινά παιδάκια δεν διαβαζουν , δεν διαβάζουν , πετάνε αρλούμπες και τσιτάτα για κροποτκιν μπουχαριν μαλατέστα μπακούνιν μαρξ κτλ. χωρίς να έχουν ιδέα, σε βαθμό όμως που οι πιο παλιοι έχουν παρει χαμπάρι το εφήμερο του πραγματος και δεν θέλουν να τα βλέπουν μπροστά τους, τα σιχαίνονται, γαμημένα πρωτοετά , χαζά αγόρια....
Χαίρομαι που έφυγα απ'τη σάπια εκείνη φάση της αόριστης ανωμαλίας των διαλογικών συζητήσεων του κάθε πικραμένου αγοριού που βασικά για μουνι έψαχνε να γαμήσει απλά ντρεπόνταν να το πει ,και της κάθε αναρχικιάς φακλάνας -πατσαβούρας πρεζογκόμενας που
πιο μικροαστική λογική δεν έχω ξαναδεί απο γυναίκα- ούτε στις χειροτερες ΔΑΠιτισες.
ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ-ΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (είναι οι χειρότεροι του κόσμου)
ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΠ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΣΚΟ ΤΟΥΣ ( Γιατιιιι άλλο νεος δίσκος και άλλο Γιώργος Σύσκος!!!!)
ΣΚΑΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑΝΙΚΗ ΟΡΓΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΒΑΘΡΟ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΤΙΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ
Tuesday, May 22, 2007
1,2,3 1000 κοεμτζηδες, μπας και δει ο τοπος ασπρη μερα (το ριγος & η γραμμη)
Λοιπόν μολύβι και χαρτί, η απόγνωση άνοιξε λαγούμι.
Στοές που χώθηκαν με λάμψεις μαχαιριού σε ποιο στενό κελί;
Ψηλά με πέπλα αίματος, χλιμίντριζε η Σελήνη
-Δεν έχει ελπίδα, ελευθερία δεν ζητά, αλλά δικαιοσύνη-
Γεννήθηκε σ' ένα λασπότοπο, κοντά στην Κατερίνη.
Σκιές με λάμπες θυέλλης που γλιστρούν στου Άδη το πανί.
Ο Νίκος ήταν ο πρωτότοκος, τον άλλον λέγαν Δημοσθένη...
Βουβός δεσμός, εικόνα παιδική, σε άλλο χρόνο αναφλεγμένη.
Ο γέρος του είχε κρυψώνα το βουνό απ' το σαράντα πέντε
κι οι χωρικοί απ' τον φόβο των αρχών μακραίναν κι απ' τον γιο.
Κι αυτός τους έβλεπε στρωμένους στην δουλειά και μέσα του άναβε η μανία
του στριμωγμένου ανάμεσα στο πλήθος και την αστυνομία.
Ώσπου μια μέρα χωρίς αποσκευή, τσουλώντας της τρύπας του την ρόδα
κυλάει απ' την Μακεδονία ως εδώ, κι ακόμα που θα βγει;
Θα φεύγει πάντα για το άστρο που δεν φτάνει καμιά αστυνομία,
για τους φυγάδες αυτός ο ουρανός είν' η παρανομία.
Νίκο, αγγίζω το στοιχειό σας
Νίκο, μες τον υπόκοσμο της γλώσσας
Δυο καταδίκες, έξι χρόνια για κλοπή, τον είδα όταν βγήκε.
Κρατούσε πλέον μιαν απόσταση απ' την τρέλα, όχι για να σωθεί,
αλλά για να την σώσει, αν μ’ εννοείς· να, λόγου χάρη, ήθελε γάμο
και τότε τού 'παν «έλα σε μας για να προδώνεις». Δεν δέχθηκε στιγμή!
Κι απ' την βαθειά των υπογείων τους την λύσσα, κατέφυγε στην επαρχία,
μα όπου κι αν πήγε, το σήμα είχε σταλεί, στην Σαλονίκη τον τσακίσαν.
Σχεδόν τρεκλίζοντας ξανάρθε στην Αθήνα, και τότε πιάσαν την μνηστή του·
της είπαν λόγια, βοηθήσαν κι γονείς, ώσπου διέκοψε μαζί του.
Κι ωστόσο ζούσε τελείως σοβαρός, υπνοβατώντας σ' ένα κράτος
που θριαμβεύει με μιαν ατέλειωτη στριγκλιά -διαφυγή καμιά-
κρατώντας μόνο μια κρυφήν αναπνοή, των μπουζουξίδικων το γκέτο,
βαθιά εικόνα, που η έκσταση εκεί ακόμα λειτουργεί.
«Ν' ακούω,» έλεγε, «τα λόγια, την φωνή, και τ' αδελφάκι μου υψωμένο
να το κοιτάω στον χορό του μοναχό, και κάτι να παθαίνω»
Νίκο, σκυλάδικο Σαββάτο
Νίκο, σπασίματα γεμάτο
«Παραγγελιά», και περιμέναν καθισμένοι, και τα ηχεία το αναγγείλαν
κι όλα τα όργανα συλλάβαν το σκοπό για το χορό του Δημοσθένη.
Καθώς ανέβαινε, η πίστα ήταν γεμάτη, ακούστηκε να ουρλιάζει:
«Παραγγελιά!» γιατί το είδε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει.
Η πίστα άδειασε, μονάχα δυο αστυνόμοι, χορεύαν, γυρνώντας του την πλάτη.
Τότε τους έσπρωξε ο μικρός με μια στριγκλιά, «Δικό μου το κομμάτι!»
Τον ρίξαν κάτω σε γυαλιά κομματιασμένα, ξεφώνιζε όπως τον εσέρναν.
Σαν ένα φιλμ ιλιγγιώδες η ζωή τους, του Νίκου έκαψε τα φρένα.
Έξω απ' την τρέλα δεν είχε κάτι να πιαστεί, γιατί του το 'χαν διαλύσει.
Κατρακυλάει στον προβολέα των σκοταδιών του, στην φρικαλέα ατραξιόν του
με τόση βία που είναι αδύνατον να πω, τι έγινε εκεί κάτου.
Το δράμα όλο συντελέστηκε θαρρώ, στον χώρο του αοράτου.
Στον εαυτό του είπε «Νίκο, συγκρατήσου» τραβώντας κιόλας το λεπίδι.
Τον πρώτο που την έφαγε τον είδαν με μια ταυτότητα να σκύβει.
Σφαχτήκαν τρεις, μαχαίρωσε άλλους έξι, φωνές: «Ανοίχτε, θα μας σφάξουν!»
Τραβώντας έξω τον μικρό παραμιλούσε: «Εσένα δεν θα σε πειράξουν…»
Νίκο, σόι αλλοπαρμένο
Νίκο, τι έχεις καμωμένο
Μετά κατέφυγε στο σπίτι ενός γνωστού, μα ένιωσε ότι θα τον δώσουν
«Θα φύγω,» είπε, «με μια βάρκα ν' ανοιχτώ, φουρτούνες να με πνίξουν.
Να τρελαθούνε, που Νίκο να γυρεύουν, και Νίκο να μην βρίσκουν!»
Μα όπως βγήκε τους είδε σαν βαλέδες, ο ένας με τις χειροπέδες.
Τον εκυκλώσαν, βγαίναν απ’ τα γύρω μέρη, κρεμόταν η ζωή του
από ένα νήμα που δεν θα 'δινε σ' αυτούς, και πέταξε μαχαίρι.
Να αναγκαστούν να τον σκοτώσουν οι αστυνόμοι, μα εκείνοι τού 'ριχναν στα πόδια.
Σερνόταν κι έβριζε ώσπου ένας ταβερνιάρης, του 'δωσε μια με ένα καδρόνι...
Η δίκη του έγινε τον άγριο Νοέμβρη, το ένιωθε άραγε κι εκείνος;
Ο Τύπος πάντως τον πρόβαλε ανοιχτά σαν αιμοβόρο κτήνος.
Τα ίδια λέγαν και πολλοί προοδευτικοί· παράξενο δεν ήταν:
η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σ' αυτόν, μιαν άλλη απειλή.
Το 'παν επίσης λαϊκοί ένα σωρό, στον συνεργάτη ενός εντύπου,
μα ο Μπιθικώτσης τον διώχνει και του λέει: «Πού να σου εξηγώ…»
Δεν είχε μάρτυρες εκτός τ' αφεντικό και τη νοικοκυρά του.
Οι δικηγόροι λέγαν ανώμαλη ψυχή, κοιτάξτε τα χαρτιά του.
Νίκο, χωριό συσκοτισμένο
Νίκο, ποιοι σ' έχουν κυκλωμένο;
Ο ίδιος ξέγραψε απ' αρχής τον εαυτό του, το είπε: «Πρέπει να πεθάνω!»
Μπήκε στον κόπο δηλαδή των δικαστών, μα αυτοί δεν μπήκαν στον δικό του.
Καθώς διηγόταν την ζωή του [σε κουφούς], θαρρούσα δεν θ' αντέξω.
[Το δικαστήριο λειτουργούσε μέσα εκεί, μα η δικαιοσύνη ήταν απ' έξω.]
Στα γράμματά του από την φυλακή, ο βίος δεν διαφέρει·
ασφυκτιούσε σαν ζώο μυθικό, εδώ όσο κι εκεί.
Μην είναι τάχα ένα ρίγος παραπέρα, που δείχνει απόσταση απ’ το δράμα
και μεταφέρει σαν ιπτάμενο ένα θαύμα, της δικαιοσύνης την γαλέρα;
Η τέχνη μου έζησε παράξενες στιγμές, και από δίκιο ξέρει.
Τα κίνητρά του δεν ήταν ταπεινά, τον βλέπω σε αργές στροφές
σαν μια Θεότητα που λύει τον πανικό της και διαστέλλεται ξεσπώντας
στ' ανυποψίαστα μπουλούκια του γλεντιού, που βιάζουν το άσυλό της.
Η ουρά που αυξαίνει φτύνοντάς τον ας λυσσάει, με τον ζουρλομανδύα
και με τα ηλεκτροσόκ να τον κλονίσει, θα λάβει ότι της αξίζει
στους λαβυρίνθους του εφιάλτη οδηγημένη, αιώνια, δίχως σωτηρία,
στην τακτική δουλεία του δικαστή, που δεν καταλαβαίνει.
Νίκο, ποτέ δεν θα 'ναι έτσι.
Νίκο, είν' η αρρώστια που μας σώζει
καθώς σε φέρνει πιο μακριά κι απ' το κελί σου,
Νίκο, στον ουρανό της μουσικής σου.
κάποιο αρχίδι ελογόκρινε τοσο το ασμα του νιόνιου όσο και της κατερινας, αμα σε βρω ρε πουστη πουθενα θα σε γαμήσω, το κράτος γάμησε τα μουσικά τεμάχια της ημέρας.tell me why i dont like mondays...αστείο δεν είναι καιρός για καραόκε!!!
Στοές που χώθηκαν με λάμψεις μαχαιριού σε ποιο στενό κελί;
Ψηλά με πέπλα αίματος, χλιμίντριζε η Σελήνη
-Δεν έχει ελπίδα, ελευθερία δεν ζητά, αλλά δικαιοσύνη-
Γεννήθηκε σ' ένα λασπότοπο, κοντά στην Κατερίνη.
Σκιές με λάμπες θυέλλης που γλιστρούν στου Άδη το πανί.
Ο Νίκος ήταν ο πρωτότοκος, τον άλλον λέγαν Δημοσθένη...
Βουβός δεσμός, εικόνα παιδική, σε άλλο χρόνο αναφλεγμένη.
Ο γέρος του είχε κρυψώνα το βουνό απ' το σαράντα πέντε
κι οι χωρικοί απ' τον φόβο των αρχών μακραίναν κι απ' τον γιο.
Κι αυτός τους έβλεπε στρωμένους στην δουλειά και μέσα του άναβε η μανία
του στριμωγμένου ανάμεσα στο πλήθος και την αστυνομία.
Ώσπου μια μέρα χωρίς αποσκευή, τσουλώντας της τρύπας του την ρόδα
κυλάει απ' την Μακεδονία ως εδώ, κι ακόμα που θα βγει;
Θα φεύγει πάντα για το άστρο που δεν φτάνει καμιά αστυνομία,
για τους φυγάδες αυτός ο ουρανός είν' η παρανομία.
Νίκο, αγγίζω το στοιχειό σας
Νίκο, μες τον υπόκοσμο της γλώσσας
Δυο καταδίκες, έξι χρόνια για κλοπή, τον είδα όταν βγήκε.
Κρατούσε πλέον μιαν απόσταση απ' την τρέλα, όχι για να σωθεί,
αλλά για να την σώσει, αν μ’ εννοείς· να, λόγου χάρη, ήθελε γάμο
και τότε τού 'παν «έλα σε μας για να προδώνεις». Δεν δέχθηκε στιγμή!
Κι απ' την βαθειά των υπογείων τους την λύσσα, κατέφυγε στην επαρχία,
μα όπου κι αν πήγε, το σήμα είχε σταλεί, στην Σαλονίκη τον τσακίσαν.
Σχεδόν τρεκλίζοντας ξανάρθε στην Αθήνα, και τότε πιάσαν την μνηστή του·
της είπαν λόγια, βοηθήσαν κι γονείς, ώσπου διέκοψε μαζί του.
Κι ωστόσο ζούσε τελείως σοβαρός, υπνοβατώντας σ' ένα κράτος
που θριαμβεύει με μιαν ατέλειωτη στριγκλιά -διαφυγή καμιά-
κρατώντας μόνο μια κρυφήν αναπνοή, των μπουζουξίδικων το γκέτο,
βαθιά εικόνα, που η έκσταση εκεί ακόμα λειτουργεί.
«Ν' ακούω,» έλεγε, «τα λόγια, την φωνή, και τ' αδελφάκι μου υψωμένο
να το κοιτάω στον χορό του μοναχό, και κάτι να παθαίνω»
Νίκο, σκυλάδικο Σαββάτο
Νίκο, σπασίματα γεμάτο
«Παραγγελιά», και περιμέναν καθισμένοι, και τα ηχεία το αναγγείλαν
κι όλα τα όργανα συλλάβαν το σκοπό για το χορό του Δημοσθένη.
Καθώς ανέβαινε, η πίστα ήταν γεμάτη, ακούστηκε να ουρλιάζει:
«Παραγγελιά!» γιατί το είδε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει.
Η πίστα άδειασε, μονάχα δυο αστυνόμοι, χορεύαν, γυρνώντας του την πλάτη.
Τότε τους έσπρωξε ο μικρός με μια στριγκλιά, «Δικό μου το κομμάτι!»
Τον ρίξαν κάτω σε γυαλιά κομματιασμένα, ξεφώνιζε όπως τον εσέρναν.
Σαν ένα φιλμ ιλιγγιώδες η ζωή τους, του Νίκου έκαψε τα φρένα.
Έξω απ' την τρέλα δεν είχε κάτι να πιαστεί, γιατί του το 'χαν διαλύσει.
Κατρακυλάει στον προβολέα των σκοταδιών του, στην φρικαλέα ατραξιόν του
με τόση βία που είναι αδύνατον να πω, τι έγινε εκεί κάτου.
Το δράμα όλο συντελέστηκε θαρρώ, στον χώρο του αοράτου.
Στον εαυτό του είπε «Νίκο, συγκρατήσου» τραβώντας κιόλας το λεπίδι.
Τον πρώτο που την έφαγε τον είδαν με μια ταυτότητα να σκύβει.
Σφαχτήκαν τρεις, μαχαίρωσε άλλους έξι, φωνές: «Ανοίχτε, θα μας σφάξουν!»
Τραβώντας έξω τον μικρό παραμιλούσε: «Εσένα δεν θα σε πειράξουν…»
Νίκο, σόι αλλοπαρμένο
Νίκο, τι έχεις καμωμένο
Μετά κατέφυγε στο σπίτι ενός γνωστού, μα ένιωσε ότι θα τον δώσουν
«Θα φύγω,» είπε, «με μια βάρκα ν' ανοιχτώ, φουρτούνες να με πνίξουν.
Να τρελαθούνε, που Νίκο να γυρεύουν, και Νίκο να μην βρίσκουν!»
Μα όπως βγήκε τους είδε σαν βαλέδες, ο ένας με τις χειροπέδες.
Τον εκυκλώσαν, βγαίναν απ’ τα γύρω μέρη, κρεμόταν η ζωή του
από ένα νήμα που δεν θα 'δινε σ' αυτούς, και πέταξε μαχαίρι.
Να αναγκαστούν να τον σκοτώσουν οι αστυνόμοι, μα εκείνοι τού 'ριχναν στα πόδια.
Σερνόταν κι έβριζε ώσπου ένας ταβερνιάρης, του 'δωσε μια με ένα καδρόνι...
Η δίκη του έγινε τον άγριο Νοέμβρη, το ένιωθε άραγε κι εκείνος;
Ο Τύπος πάντως τον πρόβαλε ανοιχτά σαν αιμοβόρο κτήνος.
Τα ίδια λέγαν και πολλοί προοδευτικοί· παράξενο δεν ήταν:
η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σ' αυτόν, μιαν άλλη απειλή.
Το 'παν επίσης λαϊκοί ένα σωρό, στον συνεργάτη ενός εντύπου,
μα ο Μπιθικώτσης τον διώχνει και του λέει: «Πού να σου εξηγώ…»
Δεν είχε μάρτυρες εκτός τ' αφεντικό και τη νοικοκυρά του.
Οι δικηγόροι λέγαν ανώμαλη ψυχή, κοιτάξτε τα χαρτιά του.
Νίκο, χωριό συσκοτισμένο
Νίκο, ποιοι σ' έχουν κυκλωμένο;
Ο ίδιος ξέγραψε απ' αρχής τον εαυτό του, το είπε: «Πρέπει να πεθάνω!»
Μπήκε στον κόπο δηλαδή των δικαστών, μα αυτοί δεν μπήκαν στον δικό του.
Καθώς διηγόταν την ζωή του [σε κουφούς], θαρρούσα δεν θ' αντέξω.
[Το δικαστήριο λειτουργούσε μέσα εκεί, μα η δικαιοσύνη ήταν απ' έξω.]
Στα γράμματά του από την φυλακή, ο βίος δεν διαφέρει·
ασφυκτιούσε σαν ζώο μυθικό, εδώ όσο κι εκεί.
Μην είναι τάχα ένα ρίγος παραπέρα, που δείχνει απόσταση απ’ το δράμα
και μεταφέρει σαν ιπτάμενο ένα θαύμα, της δικαιοσύνης την γαλέρα;
Η τέχνη μου έζησε παράξενες στιγμές, και από δίκιο ξέρει.
Τα κίνητρά του δεν ήταν ταπεινά, τον βλέπω σε αργές στροφές
σαν μια Θεότητα που λύει τον πανικό της και διαστέλλεται ξεσπώντας
στ' ανυποψίαστα μπουλούκια του γλεντιού, που βιάζουν το άσυλό της.
Η ουρά που αυξαίνει φτύνοντάς τον ας λυσσάει, με τον ζουρλομανδύα
και με τα ηλεκτροσόκ να τον κλονίσει, θα λάβει ότι της αξίζει
στους λαβυρίνθους του εφιάλτη οδηγημένη, αιώνια, δίχως σωτηρία,
στην τακτική δουλεία του δικαστή, που δεν καταλαβαίνει.
Νίκο, ποτέ δεν θα 'ναι έτσι.
Νίκο, είν' η αρρώστια που μας σώζει
καθώς σε φέρνει πιο μακριά κι απ' το κελί σου,
Νίκο, στον ουρανό της μουσικής σου.
κάποιο αρχίδι ελογόκρινε τοσο το ασμα του νιόνιου όσο και της κατερινας, αμα σε βρω ρε πουστη πουθενα θα σε γαμήσω, το κράτος γάμησε τα μουσικά τεμάχια της ημέρας.tell me why i dont like mondays...αστείο δεν είναι καιρός για καραόκε!!!
| Powered by eSnips.com |
Saturday, May 19, 2007
κάπως έτσι γίνονται οι μετωπικές...
Can you remember remember my name
As I flow through your life
A thousand oceans I have flown
And cold spirits of ice
All my life
I am the echo of your past
I am returning the echo of a point in time
Distant faces shine
A thousand warriors I have known
And laughing as the spirits appear
All your life
Shadows of another day
And if you hear me talking on the wind
Youve got to understand
We must remain
Perfect strangers
I know I must remain inside this silent well of sorrow
A strand of silver hanging through the sky
Touching more than you see
The voice of ages in your mind
Is aching with the dead of the night
Precious life (your tears are lost in
Falling rain)
And if you hear me talking on the wind
Youve got to understand
We must remain
Perfect strangers
(The story of a loser - it could be you.)
Sweet child in time youll see the line
The line thats drawn between the good and the bad
See the blind man shooting at the world
Bullets flying taking toll
If youve been bad, lord I bet you have
And youve been hit by flying lead
Youd better close your eyes and bow your head
And wait for the ricochet
Oh Sinnerman, where you gonna run to?
Sinnerman, where you gonna run to?
Where you gonna run to?
All along dem day
Well I run to the rock, please hide me
I run to the rock,please hide me
I run to the rock, please hide me, Lord
All along dem day
But the rock cried out, I can't hide you
The rock cried out, I can't hide you
The rock cried out, I ain't gonna hide you guy
All along dem day
I said, Rock, what's a matter with you rock?
Don't you see I need you, rock?
Lord, Lord, Lord
All along dem day
So I run to the river, it was bleedin'
I run to the sea, it was bleedin'
I run to the sea, it was bleedin'
All along dem day
So I run to the river, it was boilin'
I run to the sea, it was boilin'
I run to the sea, it was boilin'
Along dem day
So I run to the Lord, please hide me Lord
Don't you see me prayin'?
Don't you see me down here prayin'?
But the Lord said, go to the devil
The Lord said, go to the devil
He said, go to the devil
All along dem day
So I ran to the devil, he was waitin'
I ran to the devil, he was waitin'
Ran to the devil, he was waitin'
All on that day
I cried -
POWER!!!!!!!
(Power to da Lord)
[8x]
Bring down,
(Power to da lord),
[4x]
POWER!!!
(power to da lord)
[12x]
(Instrumental)
Oh yeah, Woh yeah, Woh yeah
Well I run to the river, it was boilin'
I run to the sea, it was boilin'
I run to the sea, it was boilin'
All along dem day
So I ran to the Lord
I said, Lord hide me, please hide me
please help me
Along dem day
He said, child, where were you
when you oughta been prayin'?
I said,Lord, Lord, hear me prayin'
Lord, Lord, hear me prayin'
Lord, Lord, hear me prayin'
All along dem day
Sinnerman you oughta be prayin'
Oughta be prayin', Sinnerman
Oughta be prayin',
All on that day
I cried -
POWER!!!!!!!
(Power to da Lord)
[12x]
Go down
(Power to da Lord)
[3x]
POWER!!!!!!!
(Power to da Lord)
[3x]
Power, Power, Lord
Don't you know I need you Lord
Don't you know that I need you
Don't you know that I need you
Power, Lord!
POWER POWER POWER
can you remember? remember my name?
sinnerman, child in time....
καμμια φορά όταν οδηγάω πάω να τρακάρω και είναι αιτία κάτι οστεοπορωτικά γαμοτράγουδα λεω να τα ανεβάσω στον πλεηερ εδω και πολυ καιρο αλλα βαριέμαι , για να δουμε θα τα καταφέρω σήμερα να κάνω το βασανιστικό απλοαντινγκ...
| Powered by eSnips.com |
Thursday, May 17, 2007
αντε DELETE THIS BLOG επιτέλους
πάντως -εξακολουθώ- να προσπαθώ να καταλάβω γιατί δεν έχω καταστρέψει αυτό το μπλογκ.
ώρες ώρες αιωρούμαι πάνω από το μαγικό κουμπί DELETE THIS BLOG , ίσως γιατί δε θεωρώ τη φυγή λύση, και αν αυτό δεν είναι φυγή έστω και σε μεταμοντέρνα έκδοση τότε τι σκατά είναι ? πέρα απο πρέζα -σαχλαμάρα- και αθλιότητα?
όχι δε μαρέσουν οι εξομολογήσεις και τα σασπένς, αυτά είναι για τους άλλους. δεν πρόκειτε να μάθετε τίποτα καριόληδες απο δω μέσα.
ότι έχω καταθέσει στον ιστό , πρέπει να αφανιστεί, σαν να μην υπήρξε ποτέ. έχει γεμίσει ο χώρος σαβούρα -καημμένοι σερβερς...
συνένοχοι στο έγκλημα. πήξαμε στη πλεροφορία. γίναμε ματάκηδες -γεροπαράξενοι και μικρομέγαλοι αδερφοί . ουσία 0 . αποτέλεσμα 00. απόλαυση 000. περισσότερη γνώση 0000. απόγνωση άπειρο.
Κρινόμενοι Κριτές της κάθε μαλακίας.
Συμβουλάτορες, Ειδήμονες, Ψυχολόγοι και τρελογιατροί, όλοι καλιτέχνες.
ΨΟΦΗΣΤΕ- ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΤΟ ΑΠΟΚΟΥΜΠΙ ΔΕΝ ΧΡΥΣΩΝΩ ΤΟ ΧΑΠΙ
δε θέλω τη συμπόνια κανενός, θάνατος στις κοινωνικες συνδιαστροφές, ΑΠΟΚΛΗΡΟΙ μιας νιότης που σβήνει, μιας ζωής που χάσαμε ζώντας , Αραγε? υπάρχει ζωή πριν το θάνατο? , σ' ενα παλιό τοίχο πάνω στα κάστρα πρέπει να υπάρχει ακόμα η μπογιά. και στο ίντερνετ μόνο σκέψεις μανιοκαταθλιπτικές.
ΔΕΝ είναι δυνατόν να είσαι χαρούμενος μπροστα από μια οθόνη. Μη το παίζεις λοιπον . δεν είναι ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου . δεν έχεις εαυτό στο διαδίκτυο. είναι όλοι ίδιοι. γράμματα γραματοσειρές , ατάκες, νέα, ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ,για μένα στο μόνιτορ. Σας παίρνω παραμάζωμα και γρασσάρω τη θηλιά που θα δέσω στο λαιμό σας , αντίβαρο -το ειδικό σας βάρος , αν έχετε μπορεί να φανείτε τυχεροί. Οι υπόηχοι των κλίφς θα σας ζαλίσουν .ηδονικά θα πειράξουν το κέντρο ισορροπίας σας - και γώ μαζι σας . ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ.
Saturday, May 12, 2007
ΣΚΑΤΑ ΣΤΗ ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ
Σκατά στον σαμπρέλο , σκατά στους παρουσιαστές , σκατά σε όλα τα σαχλοτραγουδα...
Την επόμενη φορά θα πάρουμε τηλέφωνο για βομβα στο πλατώ,
όλα τα καλά κομματια τα θάψανε οι πουστηδες ,σαμποτάρανε τον ρακιτζη , και απορρίψανε τη φευγάτη πλην αστεία ροκιά του δάντη , είναι για κλάματα , και όπως έλεγαν οι 0. γάματα γάματα ,του κοσμου τα θεάματα...
γέμισε ο κόσμος Τσιτσιολίνες, όσον για το υποείδος μας φωτάρα ,είμαστε απλά μια ποικιλία με όνομα προέλευσης που θα σπείρει σαν ομάδα για να φτιάξει συνδεντρίες που θα δώσουν νέες λόχμες να πυκνώσουν προς συστάδα ...γιατί ? για να μας διαχειρίζεται ο νταβατζής του δάσους, να μας ορίζει ποιος να νε ο περίτροπος μας χρόνος? και σαν έρθει η εποχή του θέρους ,της συγκομιδής στη πράξη, θα μας βαράνε με τις σφύρες θα μας αποκλαδώνουν θα μας κόβουνε τεσσάρια και με ημίονους θα σέρνουν το πολύτιμο κορμί μας για να το φινιρίσουν μετά την πρίση να κάτσουν και να γαμιούνται πάνω μας οι σαβούρες με τους χοντρούς τους κώλους,θα μας πάνε στα ΙΚΕΑ και θα είμαστε συναρμολογούμενα τεμάχια χαμηλής απόδοσης .τα καλύτερα μέρη μας , τα μη εμπορικά,θα τα αναμείξουν με κάτουρο και κολλώδη χύσια να τα κάνουν μοριο-ινοσανίδες , τα υπόλοιπα θα γίνουν καυσόξυλα και θα ψήνουνε βρώμικα στην εθνική , οι καντίνες στις νταλίκες , αν μας ξεχάσουν ιστάμενους δε , θα εκφυλιστούμε γιατί δεν θα χουμε πως να σκοτώσουμε το χρόνο μας , θα καταπιέζουμε νεαρά αρτίφυτα και νεοφυτείες , τα κορμίδια θα πάρουν τ'αρχίδια μας , θα περιμένουμε τη μυκητολογική μας προτογενή προσβολή για μπουκάρουν δευτερογενός οι μουνόψειρες και τα ιμενολεπιδοκολεόπτερα στα σωθικά μας , οι κουφάλες μας θα γίνουν φωλιες και θα μας χέζουν καθε μέρα τα πουλιά , ζωή κι'αυτη... και αφου θα μας εροκανίζουν για τα καλά τα φλοιοφάγα , και αφού το κάμβιο μας θα έχει νεκρωθεί, και οι ιστοι θα έχουν προδωθεί απ'τα γαμημένα τα μικροϊνίδια και θα χουμε χάσει κάμποσα κιλά , θα καταρεύσουμε να γίνουμε χούμος , το όξινο ΡΗ μας θα είναι μούρλια για τα σαπροφάγα , δηλητηριώδη και μη μανιταριές θα μας ρουφήξουν τη νεκρή σάρκα , απο οργανικοί θα γίνουμε ανόργανοι, και οι μαλάκες θα πλερώνουν τη μετουσίωση μας πανάκριβα στον φασίστα το σκλαβενίτη το χουντικό κάθαρμα, και στον μαρινόπουλο...θα μπουμε σε τηγάνια αστικών κίτσεν μπάρ, με λάδια και κουρκούτια, θα μας φάνε οι χειρότεροι εχθροί μας οι άνθρωποι και θα μας χέσουν , εις τον πάτο με βιολογικό καθαρισμό και ως καθιζήματα η λυματολάσπη μας θα είναι για τα μπάζα , θα μας μαγαρίσουν και θα βρωμάμε , κανείς δεν θα μας θέλει, αλλά εμείς θα γίνουμε τροφή για άλλα παληκάρια που άμα γινουν πουστόφλωροι την επατήσαμε , ασε , δράμα η κατάσταση φωτάρα , να μαστε λέει τόσο χρήσιμοι και να μη μπορούμε να κάνουμε τίποτα για μάς , μας αξίζει -πες μου τέτοια συμπεριφορά?
ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΛΕΩ ΠΑΛΟΥΚΙΑ ΣΤΙΣ ΚΩΛΟΤΡΥΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.
ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΜΑΣ . ΖΗΤΩ Η ΠΟΛΥΓΑΜΙΑ . ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΙΓΟΙ ΑΛΛΑ Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΑΣ ΒΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ.
ΤΟ ΣΠΕΡΜΑ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΟΣΜΟ.
ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΑΡΑΜΑΖΕΜΑ ΑΚΟΜΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΩΓΗΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΕ- ΣΚΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ -ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΠΛΟΓΚΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ.
Thursday, May 10, 2007
Origin of Species
Εν αρχή ην… τα κέρατά τους τα τράγια και το μουνί που τους πέταγε. Και κάθομαι εγώ ο μαλάκας και αναρωτιέμαι ποιος φταίει, τι φταίει και τι μου φταίει. Εγώ φταίω που κάθομαι και ασχολούμαι και δεν σηκώνομαι να φύγω να σας αφήσω όλους μόνους σας να ψοφήσετε σιγά σιγά απ’ τη μούχλα που έχει πιάσει το κεφάλι σας.
Σπάω χρόνια το κεφάλι μου και ψάχνω να βρω τι φταίει και η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Το κοίταξα από δω το κοίταξα από κει. Μωρέ λες να είναι ζήτημα κρατών, λαών, εθνών; Μήπως συμμαχιών; Μπας και φταίει που κάνουνε κουμάντο οι μαλάκες; Και πως κάνουν κουμάντο οι μαλάκες; Γιατί τους υποστηρίζουν άλλοι μαλάκες. Και τους άλλους μαλάκες ποιος τους έβαλε εκεί; Άλλοι μαλάκες που τους στηρίξανε. Και γιατί τους στηρίξανε; Γιατί κι αυτοί μαλάκες είναι. Ήταν μαλάκες από πάντα; Τους προπονούν για μαλάκες από τη μέρα που γεννιούνται (εκτός από αυτούς που λόγω γονιδίου γεννήθηκαν μαλάκες). Μα όλοι μαλάκες είναι; Όλοι όλοι; Ναι όλοι όλοι (με το ένα ή τον άλλο τρόπο)! Άρα η ανθρωπότητα αποτελείται από μαλάκες. Κι έτσι αυτός ο συλλογισμός καταλήγει στο Δαρβίνο. Ποιο Δαρβίνο -θα μου πεις- μαλάκας είσαι; Μπορεί. Αλλά κάτσε, σκάσε και άκου μπας και καταλάβεις.
Ο Δαρβίνος ο καημένος είπε κάποτε για την καταγωγή των ειδών, τη φυσική επιλογή και την εξέλιξη (άσχετα που και σήμερα ακόμα πολλοί πιστεύουν στον Αδάμ και την Εύα). Και από τότε την έψαξαν κι άλλοι τη δουλειά, γενετιστές-βιολόγοι, παλαιοντολόγοι, σκαπανείς, θεούσες, περιπτεράδες και διάφοροι άλλοι επιστημόνοι και λόγιοι. Και σκάψανε οι σκαπανείς και βρήκανε και τα δώσανε στους παλαιοντολόγους και μελετήσανε αυτοί και αναλύσανε οι γενετιστές και κάνανε περαιτέρω ανάλυση οι περιπτεράδες και ξενερώσανε οι θεούσες και τα απορρίψανε όλα. Στ’ αρχίδια μας όμως, αλλού είναι το θέμα μας. Βγάλανε λέει από πού ξεκίνησε και που έχει φτάσει ο άνθρωπος:
· Homo habilis
· Homo rudolfensis
· Homo ergaster
· Homo erectus
· Homo floresiensis
· Homo antecessor
· Homo heidelbergensis
· Homo neanderthalensis
· Homo rhodesiensis
· Homo cepranensis
· Homo georgicus
· Homo sapiens
Homo sapiens idaltu
Homo sapiens sapiens
Το τελευταίο λέει είσαστε εσείς, οι «σοφοί άνθρωποι». Μαλακίες. Η εξέλιξη προχώρησε. Βγήκε νέο είδος. Homo masturbator. Πέθανε ο sapiens. Και δε το βρήκανε ακόμα γιατί δε σκέφτηκε κανείς να κάνει ανασκαφή στα σκατά που κρύβεται.
Και να που πήρα την απάντησή μου. Να ποιος φταίει. Η εξέλιξη. Αποτύχατε σαν είδος κύριοι. Και γι’ αυτούς που το παίζουν φιλόζωοι, οικολόγοι και κόπτονται να σώσουν τον πλανήτη, ας αυτοκαταστραφούν παίρνοντας στο λαιμό τους και μαζί τους στον τάφο όσους περισσότερους μπορούν.
Κι αν αναρωτηθεί κανείς εγώ τι σκατά είδος είμαι και μιλάω μ’ αυτά τα λόγια (ντροπή μου!), το ψάχνω ακόμα. Έχω βάσιμες υποψίες ότι κάποιο λάθος έχει γίνει και ή έμεινα πίσω ή προχώρησα προς αλλού στην εξέλιξη. Εγώ και λίγοι ακόμα μαλάκες το μεθύσαμε το Δαρβίνο και πήραμε άλλο μονοπάτι. Και μάλλον είμαστε στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Άντε μπας και πάρουμε καμιά επιχορήγηση για τη σωτηρία μας. Να μαζευτούμε σε ένα μέρος και να ενταχτούμε στο Natura. Χάρηκες μαλάκα, θα σε βόλευε ε; Μπα, καλύτερα να ζούμε ανάμεσά σας και να μπασταρδεύουμε το είδος. Παντέλο μάζευε σπέρμα στον καταψύκτη να βρίσκεται.
Άντε και κακό ψόφο!
Σπάω χρόνια το κεφάλι μου και ψάχνω να βρω τι φταίει και η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Το κοίταξα από δω το κοίταξα από κει. Μωρέ λες να είναι ζήτημα κρατών, λαών, εθνών; Μήπως συμμαχιών; Μπας και φταίει που κάνουνε κουμάντο οι μαλάκες; Και πως κάνουν κουμάντο οι μαλάκες; Γιατί τους υποστηρίζουν άλλοι μαλάκες. Και τους άλλους μαλάκες ποιος τους έβαλε εκεί; Άλλοι μαλάκες που τους στηρίξανε. Και γιατί τους στηρίξανε; Γιατί κι αυτοί μαλάκες είναι. Ήταν μαλάκες από πάντα; Τους προπονούν για μαλάκες από τη μέρα που γεννιούνται (εκτός από αυτούς που λόγω γονιδίου γεννήθηκαν μαλάκες). Μα όλοι μαλάκες είναι; Όλοι όλοι; Ναι όλοι όλοι (με το ένα ή τον άλλο τρόπο)! Άρα η ανθρωπότητα αποτελείται από μαλάκες. Κι έτσι αυτός ο συλλογισμός καταλήγει στο Δαρβίνο. Ποιο Δαρβίνο -θα μου πεις- μαλάκας είσαι; Μπορεί. Αλλά κάτσε, σκάσε και άκου μπας και καταλάβεις.
Ο Δαρβίνος ο καημένος είπε κάποτε για την καταγωγή των ειδών, τη φυσική επιλογή και την εξέλιξη (άσχετα που και σήμερα ακόμα πολλοί πιστεύουν στον Αδάμ και την Εύα). Και από τότε την έψαξαν κι άλλοι τη δουλειά, γενετιστές-βιολόγοι, παλαιοντολόγοι, σκαπανείς, θεούσες, περιπτεράδες και διάφοροι άλλοι επιστημόνοι και λόγιοι. Και σκάψανε οι σκαπανείς και βρήκανε και τα δώσανε στους παλαιοντολόγους και μελετήσανε αυτοί και αναλύσανε οι γενετιστές και κάνανε περαιτέρω ανάλυση οι περιπτεράδες και ξενερώσανε οι θεούσες και τα απορρίψανε όλα. Στ’ αρχίδια μας όμως, αλλού είναι το θέμα μας. Βγάλανε λέει από πού ξεκίνησε και που έχει φτάσει ο άνθρωπος:
· Homo habilis
· Homo rudolfensis
· Homo ergaster
· Homo erectus
· Homo floresiensis
· Homo antecessor
· Homo heidelbergensis
· Homo neanderthalensis
· Homo rhodesiensis
· Homo cepranensis
· Homo georgicus
· Homo sapiens
Homo sapiens idaltu
Homo sapiens sapiens
Το τελευταίο λέει είσαστε εσείς, οι «σοφοί άνθρωποι». Μαλακίες. Η εξέλιξη προχώρησε. Βγήκε νέο είδος. Homo masturbator. Πέθανε ο sapiens. Και δε το βρήκανε ακόμα γιατί δε σκέφτηκε κανείς να κάνει ανασκαφή στα σκατά που κρύβεται.
Και να που πήρα την απάντησή μου. Να ποιος φταίει. Η εξέλιξη. Αποτύχατε σαν είδος κύριοι. Και γι’ αυτούς που το παίζουν φιλόζωοι, οικολόγοι και κόπτονται να σώσουν τον πλανήτη, ας αυτοκαταστραφούν παίρνοντας στο λαιμό τους και μαζί τους στον τάφο όσους περισσότερους μπορούν.
Κι αν αναρωτηθεί κανείς εγώ τι σκατά είδος είμαι και μιλάω μ’ αυτά τα λόγια (ντροπή μου!), το ψάχνω ακόμα. Έχω βάσιμες υποψίες ότι κάποιο λάθος έχει γίνει και ή έμεινα πίσω ή προχώρησα προς αλλού στην εξέλιξη. Εγώ και λίγοι ακόμα μαλάκες το μεθύσαμε το Δαρβίνο και πήραμε άλλο μονοπάτι. Και μάλλον είμαστε στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Άντε μπας και πάρουμε καμιά επιχορήγηση για τη σωτηρία μας. Να μαζευτούμε σε ένα μέρος και να ενταχτούμε στο Natura. Χάρηκες μαλάκα, θα σε βόλευε ε; Μπα, καλύτερα να ζούμε ανάμεσά σας και να μπασταρδεύουμε το είδος. Παντέλο μάζευε σπέρμα στον καταψύκτη να βρίσκεται.
Άντε και κακό ψόφο!
Να σε φτύνουνε και να λές βρέχει...
Η κατάσταση ίσως και να έχει φτάσει στο απροχώρητο. Αλλά για αυτό είναι ο καπιταλισμός εδω, για να σου αποδεικνύει με κάθε ευκαιρία πόσο μακριά είναι ακόμη ο πάτος. Που τόσα χρόνια έμαθε περίτεχνα όχι μόνο να ενσωματώνει αλλά και να κάνει δυνητικό έρεισμα του την κάθε κρίση του. Να σε ξεφτυλίζει συνεχώς, δηλαδή, να σε απαξιώνει και συ να μη λες κουβέντα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και να λαχταράς να καταναλώσεις την επόμενη σαβούρα του, πακέτο με την απόλυσή σου.
Κι αν δε με πιστεύετε δείτε κι αυτό:
http://www.zune.net/en-us/artists/p/thepierces/mediaviewer.htm
Δύο μουνάρες να τραγουδάνε τι βαρετό λάιφστάιλ που είναι αυτό. Πάρτυ, παρτούζες, χαβιάρι , ντόλτσε γκαμπάνα και κόκα. Το αυτονόητο δηλαδή. Προφανώς ζουν ένα δράμα τα κορίτσια. Αυτοί που το κάνουν το ξέρουν. Οι υπόλοιποι όση παραμύθα φάγατε φάγατε. Τώρα ξενερώστε. Το γιουροπίαν ντριμ, που χτίστηκε με κόπο και ιδρώτα, τώρα μπορεί άφοβα, καθώς αποδομειται να μοσχοπουληθεί. Ήρθε η ώρα να πουλήσει η αντίδραση την αντίδραση της. Όπως και το σφυροδρέπανο π.χ. σήμερα είναι κουλ. Θα φορεθεί πολύ ο λένιν αυτή τη σεζόν. Μη σε δω με μαο πάλι....
Κατά τ' άλλα, για μας, τους κοινούς θνητούς, υπάρχει και η γιουροβίζιον. Ααα! όλα κι όλα. Ελεύθεροι άνθρωποι είμαστε, σε ελεύθερη κενωνία ζούμε...πάνω από όλα η επιλογή. Η προσωπική επιλογή. Και η ψήφος βεβαίως βεβαίως.
Θα γίνω επαγγελματίας οπλίτης.
ΕΛ.ΔΥ.ΚΟ. 2......η επιστροφή.
Wednesday, May 9, 2007
Κυριε Ιησου Χριστέ ελέησον με - τον αμαρτωλό
Πάλι καλά που βγήκε ο Ζαρκοζί , τώρα θα δείτε τι σημαίνει πραγματικά ευρώπη. Είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί στο κίνημα της γαλλίας μετά από το μεγάλο ξεπούλημα του κόκκινου Ντάνυ το Μάη του 68. Μπάχαλα απανταχού του τρόμου ενωθείτε! . Μακάρι και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου να πάρει το μπούλο η σοσιαλδημοκρατία. ΠΑΣΟΚΟΙ θα πεθάνετε. Και ο Χίτλερ με εκλογές βγήκε ρε μαλάκες. Οταν ο λαός θέλει μπορεί - όταν ο λαός δεν θέλει δε μπορεί. ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ. είναι τόσο νέα όσο και η παλιά. ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΑΣ να εκμεταλεύστε ανθρώπους μπάσταρδοι. ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ -ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ-ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ. είναι σαν το ανέκδοτο που δεν έχει βγει ακόμα. ο λαουτζίκος ψοφήζει.και μεις τι φταίμε ρε μαλάκες . γιατι μας πέρνετε στο λαιμό σας?Τα χτυπήματα θα είναι τυφλά.κανείς δεν είναι αθώο ούτε μόνο θύμα.Ακονίζω και πάλι τον OPINEL μου , δε ξέρεις ποτέ -πότε θα σου χρειαστεί.Το μυαλό μου έχω σταματήσει να το ακονίζω απο καιρό, με κάνει πιο δυστυχισμένο οταν κόβει σαν ξουράφι.Ο σύντροφος ο Στάλιν τη είχε πάρει χαμπάρι τη δουλειά, ήξερε ότι ήταν μάταιος ο κόπος να κάθεσε και να εξηγείς στο κάθε μαλάκα τα πως και τα γιατί, γι'αυτο και ποτέ κανείς δεν τον κατάλαβε. Όμως και αυτός το παράχεσε . γιατί όντας πιο αποτελεσματικό για τη κοινωνία να σκέφτεται ο καλός ο πατερούλης αντί γι' αυτήν , καλοέμαθε και μετά την δολοφονία του κανένας καριόλης δεν βρέθηκε να αποτρέψει το μοιραίο.Αρχες του 90 όταν το 8ο θαυμα του κόσμου έμελε να ανατραπεί και με τη βούλα του κράτους, ήδη στην ελλάδα η γενιά του πολυτεχνείου τα είχε τσεπώσει χοντρά ,και αφού είχε αλλάξει οικονομική τάξη βρήκε την ευκαιρία που ζητούσε για να τη κάνει . και αφού διαλύσανε το κόμμα ( γιατί στην ελλάδα ένα είναι το κόμα στις μακρινές ινδίες 2 στη τουρκία 3 και πάει λέγοντας....) και αφήσανε φρασεολογία λάιφστάιλ και φρούδες ελπίδες για συνολική ενσωμάτωση του κόμματος στο αστικό μοντέλο, κάτι φαφούτικα γεροντάκια με αλτσχάιμερ , δεν είχαν καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και το κρατήσανε ζωντανό αν και τελείος άδειο απο μέλη .Απ'την ανασυγκρότηση όμως μέχρι σήμερα έχει κυλήσει πολύ νερό στ'αυλάκι. δεν είναι πλέον καιρός για συμπεράσματα και σκυλοσοφίες. η κοινωνία πάει κατα διαόλου και δεν φταίνε ούτε οι αμερικάνοι -ούτε οι κυβερνήσεις του πασοκ και της ΝΔ . Φταίει ο κόσμος που είναι μαλάκας και δε κάνει τίποτα για να αποτρέψει το μαζικό φουντάρισμα στο γκρεμό. ΦΤΑΙΤΕ ΕΣΕΙΣ. ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ. Οι επιλογές 2
α)σαν έτοιμος απο καιρό να ήσουν , αποχαιρέτα τα λεφτά που χάνεις και άμε στο διάολο, β)Κάντα ΟΛΑ ΠΟΥΤΑΝΑ (αυτό μεταφράζετε σε πολλά επίπεδα)
ηθικής τάξεως ζητήματα δεν θέτω καθώς οι περισσότεροι πιστευουν στην ιδεαλιστική περι υποκειμενισμού μαλακίας των περι παραπάνω απο μίας αλήθειας ύπαρξη.
Τα υπόλοιπα είναι φιλοσοφίες που μόνο για το κέφι μας ,σε στιγμές χαλάρωσης , μεσα σε σκοτεινά μπαρς μας επιτρέπεται να συζητούμε, καθώς η ρουτίνα και η ένταση της δουλειας καθιστούν απαγορευτικές -σε μένα τουλάχιστον , περαιτέρω σκέψεις.
ΖΗΤΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩ ΜΑΖΙΚΕΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ
ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΦΛΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ
ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΕΙΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
Friday, May 4, 2007
Σκατα στον στείρο αντιαμερικανισμό
λες και οι ευρωπαίοι ή τα μόγγολα οι ασιάτες ή οι πλέον δουλικοί σκυλάραπες είναι καλύτεροι... σκατά και στους έλληνες της διασποράς , σκατά και στα κουτσαβάκια που λέγονται έλληνες , σκατά στον χριστιανισμό σκατά στην ορθοδοξια σκατά σε σενα και σε μένα σκατά εδω σκατά εκεί σκατά και παραπέρα, παντου σκατά, Πρόσεχε μόνο να μη τα πατήσεις . Ακούς ? ο κόσμος είναι σκατά , το ίδιο και η ζωή μας, ο βιολογικός καθαρισμός έχει μεγάλα έξοδα συντήρησης και δε συμφέρει.
το μυαλό των ανθρώπων ένα μάτσο πολιτισμένα σκατά κι'αυτό.
και πάνω απόλα η μπλογκόσφαιρα, ο ψηφιακός βόθρος .
εμέις ρε φίλε όμως δεν θα κάναμε τα σκατά μας παξιμάδια ουτε και θα λιπέναμε τίποτα , εμείς λέει θα τα ζουμπουσαμε και θα τα πασαλείβαμε στα καθαρά τους ρούχα και στις δεσμίδες των τραπεζικών τους συναλλαγών . Θα αλείφαμε τα πόμολα του προεδρικού μεγάρου . και θα τα χώναμε ανάμεσα στη τάρτα της άτιμης παστας φλώρας, και απο πάνω στους Κ.Ο.Κ. ,
θα καναμε χαρμάνι με κείνο το διάφανο και αλμυρό ιξώδες του χαβιάρι και με βουτηράκι θα αλείφαμε τις φέτες σε δίσκους δεξιώσεων και στα γκαλά...
Τέλος θα δίναμε κρατικη επιχορήγηση στους δυσκοίλιους έτσι ώστε με το νέο μπόνους σύστεμ να υπήρχε βαθμιαία ελλάτωση μέχρις ότου εξαλείψουμε την παραγωγή.